Lekker linzenstoofpotje van Nigel

Dit superlekkere, kruidige gerecht van Nigel Slater móet ik wel even posten:

Linzenstoofpotje met zoete uien (vegetarische versie)

Voor 4 personen

Ingrediënten:

4 middelgrote uien
3 kleine wortelen
1/2 tl mild paprikapoeder
1/2 tl kaneel
1/2 muskaatnoot
300 g Le Puy linzen (met blonde linzen gaat het ook ;-))
500 ml bouillon
handje gehakte peterselie
klontje boter
100 g crème fraîche

Bereidingswijze:

1. Hak een ui grof en fruit ze in een beetje olie aan op een matig vuur. Snijd de wortelen in schijfjes en doe ze bij de uien. Doe het deksel op de pan en laat alles een paar minuutjes stomen. Voeg dan het paprikapoeder en de kaneel erbij en rasp de helft van de nootmuskaat eroverheen. Daarna kunnen de linzen erbij, samen met de bouillon en 500 ml water. Doe het deksel weer op de pan en laat het geheel ongeveer 30 minuten zachtjes koken, of tot de linzen gaar en zacht zijn.

2. Snijd de rest van de uien in ringen terwijl dit staat te pruttelen en bak ze - in een andere pan - in wat boter heel langzaam aan totdat ze goudbruin en zacht zijn. Rasp er ten slotte wat nootmuskaat overheen.

3. Strooi vlak voor het serveren een handje gehakte peterselie over de linzen. Serveer met een schepje crème fraîche met daarbovenop de gekaramelliseerde uien.

Heerlijk met een stuk (Turks) brood. De kleur is misschien niet zo aantrekkelijk, maar de warme kruiden maken er echt iets bijzonders van!

Wallraf-Richartz-soep

Augustus een paar jaar geleden, Lief en ik, bijna student-af, reizen met een goedkoop ticket met de Thalys naar Keulen voor een low budget stedentrip. Het vooral niet sfeervolle hotel is ook studentenbudget en heeft voor ons de pikdonkere 'suite' op de zolder gereserveerd. 's Ochtends worden we tijdens het ontbijt wakker gefiedeld door 'Contemporary popular music in violin' en 's nachts word ik wakker gekriebeld door sprinkhanenpoten die over mijn arm kruipen. Erg romantisch dus, en tot overmaat van ramp ligt er een verkoudheid op de loer die haar slijmerige vingertjes niet van me kan afhouden. Al snotterend loop ik met een zakdoek in de ene hand en de hand van Lief in de andere door de regenachtige stad totdat de zonnestralen door de wolken breken en een beetje warmte brengen in de grauwheid.

Na de zoveelste regenbui zoeken we ons heil in het Wallraf-Richartzmuseum. Lief wil de kunstwerken echt bekijken, ik wil alleen een droge plek waar er niet om de haverklap een druppel aan mijn neus hangt, of die nu van de regen komt of niet. We lunchen in het museumcafé met een hartverwarmende wortel-gembersoep die de strijd aangaat met de verkoudheid in mijn luchtwegen. Heerlijk. Sindsdien maak ik deze zachte, pittige soep regelmatig en elke keer weer geniet ik van de troostrijke warmte die bij elke hap door mijn lijf stroomt.

Het oorspronkelijke recept is alleen met wortel en gember, maar het is ook erg lekker om er een scheutje kokosmelk aan toe te voegen, een Djeroek Poeroetblaadje (limoenblad) of een snufje Ras-el-Hanout en bijvoorbeeld een deel van de wortelen te vervangen door zoete aardappel en/of pompoen.

Voor 2 personen:
Ongeveer 700 gram wortelen (4 of 5 grote)
1 liter groentenbouillon
Stukje gember van ongeveer 2,5 cm, geraspt of fijngehakt
2 teentjes knoflook, geraspt of gesnipperd
1 ui, gesnipperd
Laurierblaadje
Zout
Peper
Evt. snufje komijn
Evt. 1/4 theelepel chiliflakes

Schrap de wortelen en snijd ze in schijfjes. Doe een scheutje olie in een soeppan en fruit de ui, knoflook en gember licht aan. Voeg op dit moment de komijn en chiliflakes toe en fruit eventjes mee. Als de uitjes en knoflook zacht zijn, maar nog geen kleur hebben, de schijfjes wortel en het laurierblad toevoegen, even meebakken en daarna afblussen met de bouillon. De groenten in de bouillon laten koken tot ze zacht zijn en daarna de soep pureren (vergeet niet om eerst het laurierblaadje eruit te halen!) en op smaak brengen met zout en peper.

Liefde op het tweede gezicht

Liefde op het tweede gezicht

Ik maakte voor het eerst kennis met de pompoen in een natuurvriendenhuis op een eiland in de Biesbosch, waar je alleen met een bootje kon komen en we tijdens een gezellig weekend met de hele familie moesten slapen in afgedankte ijzeren hoogslapers. Na het ochtendprogramma, ‘Kanoën in de drukste vaargeul van de Biesbosch, een evenwichtsoefening’ en een middag badmintonnen, was het de beurt aan mijn tante om te koken.

Deze tante, van het type tuinbroek, gezondheidssandalen en van dat lekker makkelijke korte haar had haar biologische groententas flink volgestouwd om ons te verrassen met een gezonde, voedzame maaltijd die een goede basis zou leggen voor een actieve avond. In de keuken, die eruit zag alsof er een vulkaan was uitgebarsten, stond zij enthousiast de soep op de borden te scheppen. Mijn maag keerde zich bijna om bij de aanblik van de waterige minestronesoep, waar tussen de stukgekookte soepgroenten enorme schotsen oranje pompoen ronddreven. Ik probeerde dapper de lettervermicelli er tussenuit te vissen en sprak met mezelf af ik dat ik nooit meer pompoen zou eten.

Tot ik mijn Lief tegenkwam, die de pompoen opnieuw introduceerde met een heerlijke, fluwelen pompoensoep waardoor het oranje, knobbelige ding stukje bij beetje mijn vertrouwen wist te veroveren. Nu, bijna tien jaar later, ben ik er gek op. Niet alleen in de soep, maar ook in de pastasaus of tajine. Zelfs in een salade is hij erg lekker:

Salade met witlof, pompoen en geitenkaas (4 personen)

Ongeveer 1 kilo witlof
Een kleine (fles)pompoen
200 gram geitenkaas of feta, in blokjes
1 rode ui
1½ theelepel gedroogde tijm of een paar takjes verse
Klein handje pijnboompitten, geroosterd
Zout
Peper
Olijfolie
Citroensap

Verwarm de oven voor op 180 graden en snijd de pompoen doormidden (de schil mag eraan blijven zitten). Verwijder de zaden en draden met een lepel en snijd de helften in halve manen van ongeveer 2,5 cm dik. Smeer het vruchtvlees in met wat olijfolie, zout, peper en een beetje tijm en rooster de pompoen ongeveer 25 minuten in de oven of totdat hij zacht is. Hierdoor krijgt hij een nootachtige, zoete smaak die heerlijk past bij de bittere witlof.
Snijd intussen de rode ui in halve maantjes en besprenkel deze met wat zout en citroensap. Zo wordt de ui minder scherp en krijgt hij een mooie roze kleur.
Laat de stukken pompoen afkoelen en maak in de tussentijd de witlof schoon. Trek daarna voorzichtig de schil van de pompoen en breek het vruchtvlees in stukken. Meng de witlof met de rode ui, pompoen en de rest van de tijm. Verdeel de kaas en de pijnboompitten er overheen. Lekker met een honing-mosterddressing of een gewone dressing van olie en azijn.

Embryoplantjes

Scheuten, kiemgroenten, embryoplantjes. Raw foodies zweren erbij: gekiemd voedsel helpt bij de opbouw van nieuwe cellen, voorziet ze van zuurstof, verjongt het lichaam en werkt ook nog eens ontgiftend.
Hoewel de raw foodies wat mij betreft erg ver gaan, met hun uitgeperste tarwegras, afkeer van vlees, vis, brood en zuivel, geeft zo’n plukje embryoplantjes wel een lekkere crunch en extra smaak tussen je broodje of in een salade.

Ik ben zelf nogal fan van preischeuten, op een boterham met geitenkaas of oude kaas; beter dan die kleffe plakjes komkommer of drassige tomaat. Maar vooral op zondagochtend, bij het ontbijt, op een donkere meergranen boterham met een eitje en een dun gesneden tomaatje, en flinke draai zout en peper...

Dit is nog een broodje waarvan het water me bij de gedachte alleen al in de mond loopt (laat je Lief het ook eten, anders worden er voor de rest van de dag geen kusjes gegeven!):

Broodje met hoummous en preikiemen:

Waldkornbolletje (of een ander soort, wat je lekker vindt)
Plukje preikiemen (preischeuten)
Hoummous
Tomaat
Avocado
Zout en peper

Bestrijk het broodje met een royale laag hoummous, leg er in plakjes gesneden tomaat en avocado op, bestrooi met zout en peper en eindig met de preikiemen.

Hoummous:

Blikje kikkererwten van 400 gr. (uitlekgewicht 240 gr), afgespoeld
Een scheutje olijfolie
Sap van ongeveer 1 biologische citroen
Ongeveer 1 eetlepel tahin (te koop bij mediterrane winkels)
2 tenen knoflook, geraspt of geperst
1 theelepel komijn, of naar smaak
Zout en peper

Je kunt deze hoummous op twee verschillende manieren maken: je kunt de ingrediënten zo in de keukenmachine doen en de hoummous smeuïg maken met olijfolie en citroensap, maar ik kook de kikkererwten altijd eerst nog een kwartiertje en houd wat van het kookvocht achter, dat ik vervolgens tijdens het draaien van de machine toevoeg.

Laat de hoummous altijd nog een paar uur staan voor gebruik, zodat alle smaken goed tot hun recht komen.

Nieuwsgierig geworden naar de spruiten? Doe hip en teel ze zelf op je balkonnetje: www.plantaardig.com of www.zaaipret.nl